„Ile bajtów tańczy na głowicy dysku
Obecnie jeden CDROM może pomieścić
650 milionów znaków
albo zawartość 1500 dyskietek o dużej gęstości
albo 500 tysięcy stron tekstu
albo 10 tysięcy fotografii
albo wiele godzin dźwięku
albo 90 minut wideo
albo różne kombinacje wspomnianych środków przekazu.
Koszt powielenia jednego dysku, jeśli zamówi się jakąś sensowną ich liczbę, wynosi około dolara.
Najwięcej pozostawia do życzenia obecnie jakość obrazu wideo ze względu na jego małe rozmiary, niską rozdzielczość i nienaturalny ruch w kompresowanym formacie Quicktime.
Między innymi z tej właśnie przyczyny znawcy od dawna przepowiadają szybkie odejście od CDROMu i prawie każdy zgadza się, że jest to przejściowy środek przekazu, który zostanie w końcu zastąpiony jakimś rodzajem szerokopasmowego systemu, prawdopodobnie WWW.
Niedawno jednak ożywiono technologię, która powinna sprawić, że CDROM wyprzedzi o kilka kroków wszystko, co jest dostępne na żywo. W 1995 roku głównym producentom elektroniki konsumpcyjnej udało się uzgodnić format nowej technologii dyskowej, pomyślanej jako następczyni kasety wideo, CDROMu i, prawdopodobnie, także dźwiękowych płyt kompaktowych. Nowy, ulepszony model, noszący nazwę DVD (digital videol hersatile disk), nadal przypomina z wyglądu CD, ale może pomieścić film długometrażowy o wysokiej jakości obrazu i dźwięku albo siedmiokrotnie więcej informacji niż obecny CDROM 4,7 gigabajta (4,7 miliarda znaków). Następna wersja, nad którą nadal trwają prace, będzie mogła pomieścić 18,8 gigabajta albo 540 minut wideo wysokiej jakości! To powinno dać twórcom CDROMów szerokie pole do popisu. Konsumenci będą musieli zapłacić za odtwarzacze dysków DVD 300500 dolarów.“(6)